"Να πιστεύεις ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο εξαίσιο, βαθύτερο, συμπαθητικότερο, πιο συνετό, πιο γενναίο και πιο τέλειο από το Χριστό, κι όχι μόνο δεν υπάρχει αλλά και με θερμή αγάπη λέω στον εαυτό μου ότι δεν μπορεί και να υπάρξει. Ακόμα περισσότερο, αν κάποιος μου αποδείκνυε ότι ο Χριστός είναι εκτός αλήθειας, κι αν πράγματι η αλήθεια ήταν εκτός Χριστού, τότε θα προτιμούσα να παραμείνω με τον Χριστό, παρά με την αλήθεια (Ντοστογιέφσκι)

28.5.17

Οι μικρές θυσίες για χάρη του Χριστού μας

Κάποιος νέος ἔκανε κάποτε παράπονα στὸν Γέροντά του γιατὶ ἡ καρδιά του ἦταν τόσο σκληρή, ποὺ καὶ στὶς προσευχές του ἀκόμη δὲν μποροῦσε νὰ κλάψη. - Ἔχω μέρα-νύχτα πτώσεις, ἀλλὰ δὲν κλαίω, ἔλεγε. Κάθε μέρα πάω ἀπὸ τὸ κακὸ στὸ χειρότερο. Θέλω νὰ μετανοήσω, νὰ κλάψω, ἀλλὰ δὲν μπορῶ. Δὲν κατανύσσομαι σχεδὸν ποτέ. Γιατὶ εἶμαι μέσα μου σὰν πέτρα; Τί μοῦ συμβαίνει; Τί μοῦ λείπει;... Στὰ τραγικὰ αὐτὰ καὶ γεμᾶτα ἀγωνία ἐρωτηματικά, ὁ Γέροντας ἀπήντησε: - Σοῦ λείπει ἡ αὐτομεμψία καὶ τὸ πένθος. Ἔτσι, ἂν τρώγης πολὺ καὶ κοιμᾶσαι περισσότερο ἀπὸ αὐτὸ ποὺ πρέπει, τὸ πένθος μαραίνεται, ὁ νοῦς σκοτίζεται, τὰ πάθη φουντώνουν. Ἂν καθημερινὰ κατα- κρίνης καὶ πολυλογῆς, ὑψηλοφρονῆς καὶ κενοδοξῆς, τότε τὸ πένθος ἐξαφανίζεται ὁλοκληρωτικὰ καὶ διὰ παντός.

Γι᾿ αὐτὸ χρειάζεται νὰ κάνης κάθε μέρα μικροθυσίες γιὰ χάρι τοῦ Χριστοῦ. - Τί εἴδους θυσίες; ἐρώτησε ὁ νέος μὲ ἀπορία. - Νά… Μικρὲς-μικρὲς θυσίες πού, σὰν τὶς ἀκοῦμε, δὲν μᾶς κά- νουν καμμία ἐντύπωσι, κι ὅμως δημιουργοῦν καὶ σφυρηλατοῦν χαρακτῆρα ὅμοιο μὲ τὸν χαρακτῆρα τοῦ Χριστοῦ.

Γιὰ παράδειγμα: ● στὸ τραπέζι ὑπάρχει φρέσκο ψωμί· ἄφησέ το καὶ πάρε τὸ ξερὸ καὶ τὸ «μπαγιάτικο» γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. 2 ● Φάγε χθεσινὸ φαῒ καὶ ὄχι τὸ σημερινὸ καὶ μυρωδᾶτο. ● Ἂν σοῦ φέρουν καλὸ καὶ ἐξαί- ρετο κρασί, νέρωσέ το ἢ ρῖξε μέσα ξίδι γιὰ τὸ χατήρι Ἐκείνου, ὁ Ὁποῖος ἐπάνω στὸν Σταυρὸ ποτίσθηκε μὲ χολὴ καὶ ξίδι. ● Ἀπὸ τὰ φροῦτα πάνω στὸ τραπέζι, διάλεξε τὸ χειρότερο καὶ τὸ χαλασμένο. ● Πότε-πό- τε, στὸ προσκεφάλι σου νὰ βάζης σκληρὸ μαξιλάρι ἢ καθόλου, γιὰ νὰ θυμᾶσαι ὅτι ὁ Σωτήρας σου Χριστὸς δὲν εἶχε «ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ». ● Ἂν κρυώνης τὴν νύχτα, μὴν παραπονεθῆς ποτέ, γιατὶ καὶ ὁ Χριστός μας ἐπάνω στὸν Σταυρὸ γυμνὸς ἐκρύωνε γιὰ χάρι σου. ● Πεινᾶς καὶ διψᾶς;... Κάνε ὑπομονὴ καὶ μὴ διαμαρτύρεσαι, μὴν ἀδημονῆς, σκέψου ὅτι καὶ γιὰ σένα ὁ Χριστός μας στὴν ἔρημο καὶ πείνασε καὶ δίψασε.

Ἔτσι, ἂν ἀναμιγνύης ὅ,τι κάνεις κάθε φορὰ μὲ λίγη θλῖψι, μὲ λίγη στέρησι καὶ λίγο πόνο, καὶ τὸ κάνης μὲ ὅλη σου τὴν καρδιά, τότε νὰ ᾿σαι βέβαιος πὼς θὰ ἀποκτήσης συντριβὴ καὶ πένθος. Ὁ μεγάλος αὐτὸς Πνευματικὸς καὶ Γέροντας, μὲ τὴν σοφία καὶ τὴν πεῖρα του, μᾶς ἄφησε θαυμαστὲς ὑποθῆκες γιὰ τὸ πῶς κα- τακτᾶται, ὄχι μόνο ἀπὸ τοὺς Μοναχοὺς καὶ Ἐρημῖτες, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοὺς ἀγωνιζομένους Χριστιανοὺς ἐν τῷ κόσμῳ, τὸ κατὰ Χριστὸν μακάριο πένθος.

πρωτ. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου


22.5.17

Αγρυπνία για την Απόδοση του Πάσχα


Τήν Τρίτη 23 Μαΐου 2017 καί ὥρα 21:00 
θα τελεστεῖ στήν Μονή μας 
Ἱερά Ἀγρυπνία ἐπί τῆ ἀποδόσει τῆς ἑορτῆς τοῦ Πάσχα.
 
Χριστός Ανέστη!

20.5.17

Η Ανάσταση του Χριστού έγινε αρχή πορείας προς το Φως Του!

Σήμερα ο Χριστός θεράπευσε τον Τυφλό. Κι από το θαύμα αυτό, φανέρωσε ο ποιος ήταν στ’ αλήθεια: ο Ποιητής, του παντός Δημιουργός. Εκείνος που έπλασε τον άνθρωπο, έφτιαξε πηλό και θεράπευσε τον Τυφλό. 
Ήταν όμως Σάββατο και οι Φαρισαίοι σκανδαλίσθηκαν απ’ το θαύμα… Αφού ανέκριναν τους γονείς του πρότερα Τυφλού, ήλθε και η ώρα της ανάκρισης του Τυφλού που θεραπεύτηκε. Εκείνος ομολόγησε τη θεραπεία του, δε θα μπορούσε δα να πει και ψέματα, ότι τάχα δε θεραπεύτηκε, ότι τάχα δεν είχε συναντήσει τον Χριστό ποτέ… Δε μπορούσε να μην ομολογήσει το γεγονός. Όταν ο Χριστός του φανερώθηκε και του είπε Ποιος είναι, τότε αμέσως ο θεραπευμένος Τυφλός ομολόγησε την πίστη του στον Ιησού Χριστό, με το όποιο κόστος…

Κάθε στιγμή δεχόμαστε τις ευεργεσίες του Θεού. Το ότι ζούμε είναι δώρο του Θεού. Πολλές φορές βέβαια, θεωρούμε ότι μας ανήκει. Στις μέρες μας, οι φωνές που λένε ότι ο καθένας είναι κύριος του εαυτού του γίνονται ολοένα και περισσότερες. Σαφώς, κανείς δεν ανήκει σε κανέναν, όλοι είμαστε Πρόσωπα ξεχωριστά με δικαιώματα και υποχρεώσεις. Αν θεωρούμε ωστόσο ότι είμαστε οι αποκλειστικοί κύριοι του εαυτού μας, τότε δεχόμαστε ότι ανήκουμε και στην κατάληξη του εαυτού μας, τον θάνατο.

Τι σημαίνει όμως ότι ανήκω στον Χριστό; Ο Κύριος δε μας ζητά να του ανήκουμε σχηματίζοντας ένα είδος παράταξης, όπως θα απαιτούσε κάποιος πολιτικός αρχηγός. Ο Χριστός που μας καλεί να ομολογήσουμε ότι του ανήκουμε, ζητά από ‘μας πρώτα απ’ όλα να θέλουμε στ’ αλήθεια να ανήκουμε σ’ Αυτόν. Έπειτα, να Τον ομολογούμε όχι μόνο στα λόγια αλλά στη πράξη: μας χάρισε ζωή, ας ομολογήσουμε τη ζωή που λάβαμε και στους άλλους! Ας δείξουμε την Αγάπη που λάβαμε απ’ τον Θεό στους αδελφούς μας.

Στις ευχές της Εκκλησίας μας παρακαλάμε τον Κύριο συχνά να σημειώνει πάνω μας το Φως του Προσώπου Του, ώστε απ’ το Φως αυτό να βιώνουμε το Φως εκείνο της Αθανασίας που θα ήταν αδύνατον να ζήσουμε χωρίς Αυτόν. Το Φως αυτό δε το κρατάμε για ‘μας! Το φανερώνουμε και στους άλλους…

Το γεγονός αυτό, ότι γινόμαστε ζωντανά κεριά μέσα σε μια κοινωνία σκοταδιού μαζί με την ομολογία του Τυφλού, το ευαγγελικό ανάγνωσμα, μας φέρνει αντιμέτωπους με την πραγματικότητα στην οποία καλούμαστε ο καθένας απ’ το μετερίζι του να ομολογήσει ότι αρχηγός της ζωής του είναι ο Χριστός. Ομολογώ λοιπόν τον Χριστό σημαίνει ότι λέω παντού για τις ευεργεσίες που μου έκανε, που με έσωσε απ’ το σκοτάδι και μου χάρισε το Φως. Κι αν επιμένω να φέρομαι τσιγκούνης στην Αγάπη, τότε σίγουρα είμαι ανάξιος να λέγομαι μαθητής Του.

Χριστός Ανέστη!
Η Ανάσταση του Χριστού για τον καθένα έγινε αρχή πορείας προς το Φως Του

17.5.17

Ο σκοπός του διαβάσματος


"Ο σκοπός του διαβάσματος να είναι η εφαρμογή στον ίδιο τον εαυτό μας, και όχι να αποστηθίζουμε, αλλά να εσωστηθίζουμε. Όχι να εξασκήσουμε την γλώσσα, αλλά να μπορέσουμε να δεχθούμε την πύρινη γλώσσα και να ζητήσουμε τα μυστήρια του Θεού. 
Με το να μαθαίνει κανείς πολλά, για να αποκτήσει γνώσεις και να κάνει τον δάσκαλο στους άλλους,και ο ίδιος να μη τα εφαρμόζει, δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να φουσκώνει το κεφάλι του με αέρα, και το πολύ – πολύ να ανέβει στη Σελήνη με μηχανές. 
Ο σκοπός του χριστιανού είναι να ανέβει στον Θεό δίχως μηχανές."

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης



12.5.17

Ο Χριστός προσφέρεται ως νερό στους ανθρώπους

Στο μέσον τών δύο μεγάλων έορτών τού Πάσχα και τής Πεντηκοστής έορτάζουμε τήν Μεσοπεντηκοσχή, μια έορτη πού συνδέει τις δύο μεγάλες αύτές έορτές, γι’ αύτό και παίρνει την λαμπρότητα καί μεγαλύνεται κι άπό τίς δύο. Ό ίδιος ό Χριστός μάς έδωσε μέ μία εικόνα την σημασία αύτής τής έορτής μιλώντας για μιά πηγή.

Την επίσημη ημέρα στήν έορτη τής Σκηνοπηγίας, στάθηκε μπροστά στόν λαό καί είπε: «Έάν τις διψά, ερχέσθω πρός με καί πινέτω». Ό Χριστός προσφέρεται ώς νερό στούς άνθρώπους έτοιμος νά τούς σβήσει την δίψα, γιατί ή δίψα είναι έπιτακτικότερη άνάγκη κι άπό την πείνα. Τό Ευαγγέλιο Του, πού είναι ό λόγος Του, άποτελεί τό νερό πού προσφέρει για νά σβήσει τήν δίψα τής ψυχής τού άνθρώπου. Όποιος πραγματικά διψά άς έρθει σέ μένα νά πιει. Έδώ προβάλλεται ή τέλεια αγάπη πού προσφέρεται όπως τό νερό μιας πηγής πρός όλους πού φλέγονται άπό τήν δίψα γιά κάτι άνώτερο κι ευγενέστερο. Τό νερό αύτό άναβλύζει άπό τά βαθύτατα βάθη τής Θεϊκής αγάπης καί ξεχύνεται πρός όλους. Έρχεται άπό τόν Θεό καί κατευθύνεται πρός τόν άνθρωπο πού τόν φλο­γίζει ή δίψα τής άμαρτίας.

Ένώ φαίνεται νά μιλάει γιά τόν έαυτό του, εξηγεί στήν συνέχεια ότι ό λόγος αύτός ισχύει γιά τό ‘Αγιον Πνεύμα πού είναι ή πηγή τής ζωής. Ό Χριστός ήρθε στήν γή γιά νά άνοίξει δύο δρόμους πού ήσαν άβατοι. Ν’ άνοίξει τόν δρόμο γιά τήν άνοδο τού άνθρώπου πρός τόν ούρανό καί τόν δρόμο γιά τήν κάθοδο του Άγιου Πνεύματος στήν γή. Καί γιά νά τό πετύχει αύτό χρειάσθηκε ή δύναμη τής άγάπης πού λέγεται Σταυρός, γιά νά άνοίξουν οί δύο αύτοί δρό­μοι. Σταυρώνεται ό Χριστός, άνασταίνεχαι, άναλαμβάνεται, γιά νά διοχετευθεί στόν κόσμο ή πηγή του Άγιου Πνεύματος. Αυτά μάς θυμίζει ή έορτή τής Μεσοπεντηκοστής.


Η ΝΕΑ ΤΑΙΝΙΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΡΑΝΤΑΡ Π.Β.Κ.

Η ΝΕΑ ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΑΣ ΜΟΝΗ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΕΔΩ:

ΟΜΙΛΙΕΣ ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ

GOOGLE MAP ΑΠΟΨΗ ΜΟΝΗΣ