"Να πιστεύεις ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο εξαίσιο, βαθύτερο, συμπαθητικότερο, πιο συνετό, πιο γενναίο και πιο τέλειο από το Χριστό, κι όχι μόνο δεν υπάρχει αλλά και με θερμή αγάπη λέω στον εαυτό μου ότι δεν μπορεί και να υπάρξει. Ακόμα περισσότερο, αν κάποιος μου αποδείκνυε ότι ο Χριστός είναι εκτός αλήθειας, κι αν πράγματι η αλήθεια ήταν εκτός Χριστού, τότε θα προτιμούσα να παραμείνω με τον Χριστό, παρά με την αλήθεια (Ντοστογιέφσκι)

6.11.11

Θε­ός ή δαί­μο­νας; - Μωυσής Αγιορείτης Μοναχός

Η υ­πουρ­γός του πά­λαι πό­τε υ­πουρ­γεί­ου ε­θνι­κής παι­δεί­ας και θρη­σκευ­μά­των δή­λω­σε α­πε­ρί­φρα­στα σε τη­λε­ο­πτι­κή εκ­πο­μπή της κρα­τι­κής τη­λε­ο­ρά­σε­ως: « Για να σω­θεί η χώ­ρα ε­γώ θα συ­νερ­γα­στώ και με τον διά­βο­λο». Πα­ρό­μοια εί­χε δη­λώσει και αρ­χη­γός νε­οί­δρυ­του κόμ­μα­τος. Θα πει κα­νείς ί­σως πως ο λό­γος εί­ναι σχη­μα­τι­κός και θέ­λει να πει πως χρειά­ζε­ται με­γά­λη α­πο­φα­σι­στι­κό­τη­τα και κά­θε θυ­σί­α για να σω­θεί η χώ­ρα. Η ση­μα­ντι­κή δια­φο­ρά εί­ναι ό­τι ο διά­βο­λος δεν βο­η­θά να σω­θεί κά­ποιος, αλ­λά πράτ­τει ε­πι­με­λη­μέ­να το α­ντί­θε­το.
Ο δαί­μο­νας κα­τά τη δι­δα­σκα­λί­α της Εκ­κλη­σί­ας μας, ή­ταν φω­τει­νός άγ­γε­λος που ε­ξέ­πε­σε λό­γω ε­πάρ­σε­ως και α­πό τό­τε συ­στη­μα­τι­κά α­ντι­μά­χε­ται τον Θε­ό και προ­σπα­θεί να πα­ρα­σύ­ρει με το μέ­ρος του τους αν­θρώ­πους. Ο δαί­μο­νας ύ­πουλα ,   με­θο­δι­κά  και με τέ­χνη πα­γι­δεύ­ει στο κα­κό τους αν­θρώ­πους κι έ­χει μέ­χρι τώ­ρα κα­τα­φέ­ρει πολ­λά κα­τορ­θώ­μα­τα. Ο­ρι­σμέ­νοι θε­ω­ρούν το δαί­μο­να  α­νύ­παρ­κτο. Άλ­λοι τον νο­μί­ζουν ως προ­σω­πο­ποί­η­ση του κα­κού. Ο­ρι­σμέ­νοι ό­τι κα­κό τους συμ­βαί­νει το ρί­χνουν στον δαί­μο­να, ως να μη φέ­ρουν κα­μί­α ευ­θύ­νη. Υ­πάρ­χει μί­α έ­ντο­νη και α­θε­ο­λό­γη­τη δαι­μο­νο­λο­γί­α. Για ό­τι άρ­ρω­στο τους συμ­βαί­νει θε­ω­ρούν ό­τι εί­ναι δαι­μο­νι­σμέ­νοι και ο­ρι­σμέ­νοι τους εκ­με­ταλ­λεύ­ο­νται. Άλ­λοι πά­λι ε­πι­κα­λού­νται το δαί­μο­να σε μα­γεί­ες, πα­ρα­ψυ­χο­λο­γί­ες και υ­πνω­τι­σμούς. Το πιο φο­βε­ρό εί­ναι η σα­τα­νο­λα­τρεί­α,  στην ο­ποί­α πα­ρα­σύ­ρο­νται α­πό κακή πε­ριέρ­γεια και οι νέ­οι.
Έ­κα­νε σο­βα­ρό λά­θος η υ­πουρ­γός με το να πει ό­τι θα συ­νερ­γα­σθεί και με τον διά­βο­λο για να σω­θεί η πα­τρί­δα μας. Η α­γιο­τό­κος και η­ρω­ο­τό­κος Ελ­λά­δα δεν έχει α­νά­γκη τον δαί­μο­να αλ­λά τον Θε­ό. Ο πα­ρα­συρ­μός των Νε­ο­ελ­λή­νων α­πό τον δαί­μο­να στα ο­λέ­θρια πά­θη, ο­δή­γη­σε τη χώ­ρα μας σε αυ­τή την κα­τά­ντια. Η παι­δεί­α πά­σχει. Η υ­πουρ­γός  ας φρο­ντί­σει για σχο­λεί­α, δα­σκά­λους και βι­βλί­α. Δυ­στυχώς η παι­δεί­α μας, έ­χει α­πο­χρω­μα­τι­σθεί α­πό και­ρό α­πό το ορ­θό­δο­ξο ή­θος και το υ­γιές, πα­τριω­τι­κό φρό­νη­μα. Φαί­νε­ται πως έ­χει αρ­χί­σει η δαι­μο­νι­κή ε­πί­δρα­ση στην παι­δεί­α μας. Φαι­νό­με­να α­πο­ϊ­ε­ρο­ποι­ή­σε­ως των πά­ντων έ­χουν αρ­χί­σει να εμ­φα­νί­ζο­νται στα σχο­λι­κά εγ­χει­ρί­δια..
Η εκ­κλη­σί­α, ως νο­μι­κό πρό­σω­πο δη­μο­σί­ου δι­καί­ου, έ­χει ως προ­ϊ­στά­με­νο την υπουρ­γό παι­δεί­ας. Αυ­τή η υ­πο­τέ­λεια υ­πήρ­ξε προ­βλη­μα­τι­κή. Βε­βαί­ως η Εκ­κλη­σία κα­τευ­θύ­νε­ται α­πό το Χρι­στό, ο ο­ποί­ος συ­νέ­τρι­ψε τον το κρά­τος έ­χο­ντα του θα­νά­του διά­βο­λο. Ο ε­να­γκα­λι­σμός του κρά­τους στην Εκ­κλη­σί­α δη­μιούρ­γη­σε δύ­σκο­λα προ­βλή­μα­τα. Η κυ­ρί­α υ­πουρ­γός προ­τί­θε­ται να τα λύ­σει με τη συ­νερ­γασί­α της με το διά­βο­λο; Με σύμ­βου­λο τον διά­βο­λο ί­σως ε­πι­τα­χυν­θεί ο βί­αιος χω­ρι­σμός Εκ­κλη­σί­ας και κρά­τους και αρ­πα­χτεί και η υ­πό­λοι­πη εκ­κλη­σια­στική πε­ριου­σί­α. Ή­δη η Εκ­κλη­σί­α έ­χει πε­ρι­θω­ριο­ποι­η­θεί και α­να­φέ­ρε­ται μό­νο ως φι­λαν­θρω­πι­κό κα­τά­στη­μα με κοι­νω­νι­κό λει­τούρ­γη­μα. Τε­λι­κά, δεν έ­χουν κα­ταλά­βει ο­ρι­σμέ­νοι, ό­τι ο χω­ρι­σμός Εκ­κλη­σί­ας και κρά­τους θα ω­φε­λή­σει πε­ρισ­σό­τε­ρο την Εκ­κλη­σί­α. Κα­τά τον ιε­ρό Χρυ­σό­στο­μο η Εκ­κλη­σί­α ό­σο διώ­κε­ται τόσο λα­μπρύ­νε­ται. Το κρά­τος θα χά­σει πολ­λά α­πό αυ­τόν το χω­ρι­σμό.
Θα σω­θεί η χώ­ρα με τον διά­βο­λο; Θ‘ α­πε­λευ­θε­ρω­θεί η χώ­ρα α­πό την Εκ­κλη­σί­α με τον χω­ρι­σμό τους; Έ­τσι θα προ­ο­δεύ­σει η χώ­ρα, κυ­ρί­α υ­πουρ­γέ;  Ο διά­βο­λος θα συ­νε­χί­σει να πα­ρα­κι­νεί τους Νε­ο­έλ­λη­νες στην α­πά­τη, α­νει­λι­κρί­νεια και την α­δια­φά­νεια. Η Εκ­κλη­σί­α θα συ­νε­χί­σει να μι­λά για τι­μιό­τη­τα, ει­λι­κρί­νεια και δια­φά­νεια. Ο διά­βο­λος μό­νο να κα­τα­στρέ­ψει  γνω­ρί­ζει. Ο Θε­ός δί­νει υ­πο­μονή, ελ­πί­δα, α­νο­χή, αι­σιο­δο­ξί­α και θάρ­ρος. Λοι­πόν Θε­ός ή δαί­μο­νας;
Εί­ναι γνω­στά τα έρ­γα του Θε­ού και των δαι­μό­νων. Με­ρι­κοί προ­τί­μη­σαν το σκο­τά­δι και ά­φη­σαν το φως. Δι­καί­ω­μά τους. Ό­μως δεν μπο­ρεί αρ­χη­γοί κρα­τών και υ­πεύ­θυ­νοι υ­πουρ­γεί­ων να συ­νερ­γά­ζο­νται με το δαί­μο­να. Δεν μπο­ρεί κα­νείς να δου­λεύ­ει δύ­ο κυ­ρί­ους, τον Θε­ό και τον δαί­μο­να. Να προ­σκυ­νά τον Μα­μω­νά και το Καί­σα­ρα και να έ­χει ή­συ­χη συ­νεί­δη­ση. Τα του Καί­σα­ρος τω Καί­σα­ρι και τα του Θε­ού τω Θε­ώ. Τε­λι­κά Θε­ός ή δαί­μο­νας; Η ε­λευ­θε­ρί­α ε­πι­λο­γής εί­ναι ο­λά­νοιχτη. Τα‘ α­πο­τε­λέ­σμα­τα των ε­πι­λο­γών εί­ναι γνω­στά. Α­πο­ρεί και θλί­βε­ται κα­νείς για την πρό­τα­ση της κυ­ρί­ας υ­πουρ­γού παι­δεί­ας.  
Μωυσής Αγιορείτης Μοναχός
Από την εφημερίδα "Ο Εκκλησιολόγος"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η ΝΕΑ ΤΑΙΝΙΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΡΑΝΤΑΡ Π.Β.Κ.

Η ΝΕΑ ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΑΣ ΜΟΝΗ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΕΔΩ:

ΟΜΙΛΙΕΣ ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ

GOOGLE MAP ΑΠΟΨΗ ΜΟΝΗΣ